Zasady zawieszania działalności gospodarczej

Z dniem 31 marca 2009 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. nr 18, poz. 97) określające tryb zgłaszania zawieszenia działalności gospodarczej oraz jej wpisu do ewidencji.

Stanowią one swoiste uzupełnienie procesu tworzenia ram prawnych zapoczątkowanych ustawą z 10 lipca 2008 r. O zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2008 r. nr 141, poz. 888), dzięki którym osoby prowadzące działalność gospodarczą zyskały w końcu możliwość okresowego zawieszenia prowadzonej przez siebie działalności.

Obowiązujące przed tym dniem przepisy nie pozwalały na wykonywanie działalności gospodarczej z przerwami, jako niezgodnej z ideą podejmowania tego rodzaju aktywności zawodowej, bez wyrejestrowania przedsiębiorcy w ewidencji działalności gospodarczej.



Tak ukształtowany stan prawny rodził liczne komplikacje po stronie przedsiębiorców, którzy ze względu na przemijające trudności finansowe lub też sezonowość świadczonych przez siebie usług nie byli w stanie w sposób stały opłacać, ani składek z tytułu ubezpieczeń społecznych, ani też odprowadzać podatku.

Przedsiębiorca uprawniony



W świetle wskazanej nowelizacji przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Za takiego uznaje się przedsiębiorcę, który nie nawiązał stosunku pracy z pracownikami, w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Oznacza to jednocześnie, że przytoczony przepis nie obejmuje osób pracujących dla danego przedsiębiorcy na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia.



W tym kontekście należy również pamiętać, że w przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne wyłącznie pod warunkiem zawieszenia jej przez wszystkich wspólników.