Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1026 dalej jako "ustawa") oddaje w ręce konsumentów, których interes został naruszony w wyniku zastosowania nieuczciwej praktyki rynkowej, bardzo dogodne narzędzie ochrony swoich praw w postaci uprawnienia do wniesienia skargi.

W skardze tej konsument może żądać:

- zaniechania nieuczciwej praktyki,
- usunięcia jej skutków,
- naprawienia wyrządzonej szkody,
- unieważnienia zawartej umowy z obowiązkiem zwrotu świadczeń przez strony oraz zwrotu przez przedsiębiorcę kosztów związanych z nabyciem produktu.

Dodatkowo konsument może zażądać złożenia odpowiedniego oświadczenia przez przedsiębiorcę oraz zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej, ochroną dziedzictwa narodowego lub ochroną konsumentów.

Co istotne,  wystarczy, że konsument wystąpi do sądu przeciw przedsiębiorcy o stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych, a to na przedsiębiorcy spoczywać będzie obowiązek udowodnienia, że takowych nie stosuje.

Zobacz: Postępowanie upadłościowe wobec emitentów obligacji - porada

Co więcej ustawa rozszerza dotychczasowe pojęcie przedsiębiorcy. Zgodnie z treścią przepisu z art. 2 ust. 1 ustawy za przedsiębiorców uznaje się nie tylko te podmioty, które wykonują działalność gospodarczą i zawodową, ale również podmioty działające w ich imieniu lub na ich rzecz.

Ponadto, wedle ustawy, aby ktoś był uznany za przedsiębiorcę, nie musi prowadzić działalności zorganizowanej ani ciągłej wystarczy bowiem cecha „zarobkowości”. Tak wiec ustawie, potencjalnie podlega szeroki krąg podmiotów. Za przedsiębiorcę podlegającego regulacjom przeciwdziałającym nieuczciwym praktykom rynkowym można będzie uznać osobę zawierająca jakąkolwiek pojedynczą umowę sprzedaży, w której wyniku będzie chciała sprzedać coś z zyskiem choćby nie był przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy.