Zagadnienie zaskarżania uchwał zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi jedno z najbardziej istotnych zagadnień z zakresu funkcjonowania spółek kapitałowych. Jednakże nie ulega również wątpliwości, że jest ona także niezwykle problematyczna w związku z czym postanowienia Kodeksu spółek handlowych dotyczące tej materii nastręczają wielu kłopotów. Nie tylko osobom zasiadającym we władzach spółek, ale również przedstawicielom polskiej doktryny prawa spółek i judykatury.

Przez wiele lat niezwykle spornym była w szczególności kwestia możliwości zaskarżania uchwał przez byłych członków zarządu spółki, co związane było przede wszystkim z redakcją przepisu 250 k.s.h., który stanowi, że prawo do wniesienia stosownego powództwa przysługuje:
1. zarządowi, radzie nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz poszczególnym ich członkom,
2. wspólnikowi, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu,
3. wspólnikowi bezzasadnie niedopuszczonemu do udziału w zgromadzeniu wspólników,
4. wspólnikowi, który nie był obecny na zgromadzeniu, jedynie w przypadku wadliwego zwołania zgromadzenia wspólników lub też powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad,
5. w przypadku pisemnego głosowania, wspólnikowi, którego pominięto przy głosowaniu lub który nie zgodził się na głosowanie pisemne albo też który głosował przeciwko uchwale i po otrzymaniu wiadomości o uchwale w terminie dwóch tygodni zgłosił sprzeciw.

Zobacz: Kiedy sanepid może kontrolować przedsiębiorcę?