Zgodnie z ustawą o rachunkowości rezerwy to są zobowiązania, których termin wymagalności lub kwota nie są pewne. Rezerwy dotyczące kosztów likwidacji szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu tworzy się, gdy wykonanie przez jednostkę odpowiednich obowiązków wynika ze zdarzeń przeszłych. W toku działalności gospodarczej może następować negatywne oddziaływanie na środowisko. Zatem jednostka może być zobowiązana w przyszłości do usunięcia powstałych szkód. 

Cechą charakterystyczną rezerwy jest niepewność co do terminu, kiedy jednostka będzie musiała wydatkować środki na likwidację szkód, oraz co do kwoty środków, które mają być zaangażowane w przyszłości. Aby utworzenie rezerwy na likwidację omawianych szkód było uznane za uzasadnione, jednostka sporządzająca sprawozdanie finansowe powinna przede wszystkim ustalić, czy na dzień bilansowy zobowiązanie z tytułu likwidacji szkód jest prawdopodobne. 

Polecamy: Kto może legalnie świadczyć usługi księgowe?

To znaczy, czy w trakcie dotychczasowej działalności powstały już określone szkody w środowisku naturalnym, które w przyszłości trzeba będzie naprawić. Jeżeli takie szkody powstały, to wówczas należy oszacować kwotę rezerwy na pokrycie przyszłych wydatków.

Z pytania wynika, że są spełnione warunki do utworzenia rezerwy na likwidację szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu.

Przepisy księgowe, w tym także Krajowy Standard Rachunkowości Nr 6 „Rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, zobowiązania warunkowe” nie wskazują, w jaki sposób oszacować kwotę rezerwy. Natomiast generalnie określają, że powinna to być wiarygodnie oszacowana wartość. Podstawą do dokonania szacunków powinno być, między innymi, dotychczasowe doświadczenie jednostki w omawianym zakresie. Zasadne może być oparcie się na wiedzy ekspertów zajmujących się zagadnieniami likwidacji szkód powstających w środowisku naturalnym w wyniku działalności gospodarczej.

Polecamy: Służebność przesyłu- instytucja oraz procedura ustanowienia