Niejednoznaczne przepisy podatkowe spędzają sen z powiek niejednej osobie prowadzącej własny biznes. Wiele z nich, o statusie mikroprzedsiębiorcy lub małej firmy,  nie może liczyć na pomoc doradców podatkowych, których mają do dyspozycji większe firmy i korporacje. Podstawowym wsparciem w zakresie podatków jest zazwyczaj księgowa, ale ostateczną decyzję w budzących wątpliwości sprawach podatkowych musi podjąć sam przedsiębiorca. W takiej sytuacji istnieje zawsze ryzyko, że narazi się fiskusowi.

Firmy gubią się w przepisach szczególnie

W jaki sposób można zminimalizować to ryzyko? Za pomocą indywidualnej interpretacji podatkowej, o którą może wystąpić każda osoba płacąca podatki (w tym także osoby, które nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby na terenie Polski).  O tym, jak wiele wątpliwości mają podatnicy, świadczą dane Ministerstwa Finansów. Wynika z nich, że w 2009 r. wydano ponad 28 tys. interpretacji indywidualnych, z czego ponad 70 proc. (dokładnie 20 tys. 192) stanowiły wnioski złożone w zakresie działalności gospodarczych.  Oznacza to, że średnio w każdy dzień roboczy wpływało do urzędów ponad 110 zapytań do fiskusa, z czego prawie 80 składali przedsiębiorcy. Wśród nich dominowały właśnie najmniejsze firmy, mikro i małe, których wnioski stanowiły prawie 80 proc. wszystkich złożonych przez przedsiębiorców próśb o indywidualną interpretację.

Polecamy: Co to jest dowód księgowy?

Do interpretacji można, ale nie trzeba się zastosować

Osoby, które otrzymały interpretację i zastosowały się do jej wytycznych, są chronione przed ewentualnym gniewem fiskusa: nie mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności karnej skarbowej, nie zostaną im naliczone odsetki za zwłokę, mogą także zostać zwolnione z obowiązku zapłaty podatku. Należy jednak pamiętać, że nie ma obowiązku zastosowania się do wydanej interpretacji, która traktowana jest jedynie jako informacja o stanowisku organu podatkowego w danej sprawie. Oznacza to, że jeśli osoba występująca o interpretację nie zgadza się z jej wytycznymi, w dalszym ciągu ma prawo podjęcia takiej decyzji w zakresie podatków, jaką uważa za słuszną.