Istotą tej ulgi jest prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie „nowych technologii”. Uważa się za nie wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych (w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych), która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług. Co ważne. nie  może być ona stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co musi potwierdzać opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej w postaci wartości niematerialnych i prawnych w drodze umowy o przeniesienie oraz korzystanie z tych praw.

Polecamy: VAT dla przedsiębiorcy - krok po kroku

Odliczeniu podlega 50% wartości wydatków na nabycie nowych technologii, uwzględnionych w wartości początkowej stanowiącej podstawę odpisów amortyzacyjnych, faktycznie poniesionych w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku. Jeżeli przed rokiem wprowadzenia nowej technologii do ewidencji podatnik dokonał przedpłat na jej nabycie, wydatki te uznaje się za poniesione w roku wprowadzenia nowej technologii do ewidencji.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono ww. wydatki. W przypadku braku możliwości odliczenia w roku wprowadzenia do ewidencji, z powodu straty lub zbyt niskiej kwoty dochodu, odliczenia można dokonać odpowiednio w całości lub pozostałej części w kolejnych trzech latach podatkowych.