VAT-7, VAT-7K i VAT-7D – kiedy jaka deklaracja?
![]() |
Podstawą prawną do składania deklaracji VAT-7 jest art.99 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535, z późn. zm.). Deklarację VAT-7 składają podatnicy, o których mowa w art.15 ustawy, obowiązani do składania deklaracji za okresy miesięczne, zgodnie z art.99 ust.1 ustawy.
Przyjrzyjmy się więc art.99 ust.1 ustawy. Artykuł ten mówi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10 i art.133.
Zastrzeżenia te dotyczą małych podatników, którzy wybrali metodę kasową, podatników, którzy pisemnie zawiadomili urząd skarbowy, iż będą składali deklaracji podatkowe za okresy kwartalne, podatników zwolnionych z VAT lub wykonujących wyłącznie czynności zwolnione z VAT, podatników, którzy zawiesili działalność gospodarczą. Artykuł 133 ustawy dotyczy podmiotów zagranicznych świadczących usługi elektroniczne.
Polecamy: Zwolnienie podmiotowe w VAT 2012 - kiedy przedsiębiorca może znów skorzystać?
Artykuł 15 ustawy o podatku od towarów i usług mówi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Podstawą prawną do składania deklaracji VAT-7K jest art.99 ust.2 lub 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535, z późn. zm.). Deklarację VAT-7K składają mali podatnicy, o których mowa w art.2 pkt 25 ustawy, obowiązani do składania deklaracji za okresy kwartalne, zgodnie z art.99 ust. 2 lub 3 ustawy.
Zgodnie z artykułem 2 pkt 25 deklarację tę składają mali podatnicy – rozumie się przez to podatników podatku od towarów i usług:
- u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,
- prowadzących przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzających funduszami inwestycyjnymi, będących agentami, zleceniobiorcami lub innymi osobami świadczącymi usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu – jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro – przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Podobne artykuły: | Polecamy: |




