Ustawa wskazuje, że nieuczciwa praktyka to taka, która jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i zniekształca lub może w istotny sposób zniekształcić zachowania rynkowe przeciętnych konsumentów. Nie jest istotne to, kiedy ma miejsce wpływ na decyzje konsumentów; może zaistnieć on podczas całego procesu zakupu – zarówno przed, w trakcie, jak i po zawarciu umowy, dotyczącej produktu. Nieuczciwe praktyki mogą przybrać postać działania lub zaniechania. 

Czynem nieuczciwych praktyk rynkowych będzie zarówno zapewnienie klienta o nieprawdziwych cechach danego produktu, jak również „milcząca zgoda” i nie wyprowadzenie klienta z błędu.

O ile rywalizacja o klienta jest naturalnym elementem wolności gospodarczej, o tyle nieuczciwe praktyki rynkowe są jej zakłóceniem. Z samej zasady naruszają jej główne założenia.

Za nieuczciwe praktyki rynkowe uważa się w szczególności:

• Praktyki wprowadzające w błąd
•  Agresywne praktyki rynkowe  
• Działania sprzeczne z kodeksem dobrych praktyk, jeśli spełniają przesłanki poprzedniego akapitu.

Polecamy serwis: Reklama w małej firmie

Warto pamiętać, że jest to katalog otwarty, co pozwala na tworzenie nowych, nienazwanych i niesprecyzowanych jeszcze nieuczciwych praktyk.

Nieuczciwe praktyki rynkowe dotyczą tylko relacji B2C – czyli po jednej stronie stoi profesjonalista, zaś z drugiej konsument. Przedmiotem ochrony jest interes gospodarczy konsumenta, która w obrocie jest zwykle stroną słabszą, często nieświadomą swoich praw i bardziej podatną na nadużycia ze strony przedsiębiorców.

Przeczytaj także: Czym jest działanie wprowadzające w błąd

„Zniekształcenie w sposób istotny zachowań przeciętnego konsumenta” nie zostało w ustawie jednoznacznie wyjaśnione. Na gruncie orzecznictwa i prawa unijnego przyjmuje się, że jest to znaczne ograniczenie zdolności do świadomego podjęcia decyzji.