Zakres obowiązków informacyjnych, jaki spoczywa na przedsiębiorcy, wynika wielokrotnie wprost z przepisów prawa.

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzona przez produkt niebezpieczny stanowi, że konsument zawierający umowę na odległość powinien być poinformowany przez przedsiębiorcę, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o:

• imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedzibie) przedsiębiorcy oraz organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany,

• istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu ,

• cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki,

• zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia,

• kosztach oraz terminie i sposobie dostawy,

• prawie odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art. 10 ust. 3,

• kosztach wynikających z korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli są one skalkulowane inaczej niż wedle normalnej taryfy,

• terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący,

• minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe,

• miejscu i sposobie składania reklamacji,

• prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3.