Art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 16 lutego 2007 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.) wprowadza zakaz stosowania przez przedsiębiorców porozumień, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub inne naruszenie konkurencji na rynku właściwym.

W zależności od rodzaju naruszenia ustawa antymonopolowa przewiduje kilka odmiennych typów kar pieniężnych. Zgodnie z art. 106 ustawy maksymalny pułap kary pieniężnej, która może być nałożona na przedsiębiorcę za uczestnictwo w porozumieniu ograniczającym konkurencję, to 10% przychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

Kara ta ma charakter fakultatywny – o zastosowaniu sankcji oraz o wysokości kary decyduje Prezes Urzędu. Wysokość ewentualnej kary ustalana jest w sposób indywidualny po uwzględnieniu konkretnych okoliczności danej sprawy. Kluczowe czynniki przy ocenie wysokości kary to: okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także wcześniejsze uczestnictwo w działalności antykonkurencyjnej.

W stosunku do przedsiębiorców, którzy dopuścili się naruszenia zakazu porozumień ograniczających konkurencję ustawa antymonopolowa przewiduje szczególny instrument w postaci tzw. programu łagodzenia kar nazywanego też programem leniency, mającym na celu zachęcenie przedsiębiorców do podjęcia współpracy z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Polecamy: Jak prawidłowo oznaczać cechy produktów i usług