Utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku, zgodnie z art. 15 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.) jest czynem nieuczciwej konkurencji. Ustawa nie definiuje jednak ani pojęcia dostępu do rynku, ani pojęcia samego rynku.

Nie budzi jednak wątpliwości, że sformułowanie „dostęp do rynku” należy rozumieć szeroko. Obejmuje ono swobodę wejścia na rynek, wyjścia z niego, a także oferowania na nim swoich towarów lub usług. Tym samym „utrudnianie dostępu do rynku” tożsame jest z utrudnianiem prowadzenia działalności gospodarczej.

Nieco bardziej problematyczne jest zdefiniowanie pojęcia samego rynku, a przede wszystkim określenie, czy jest to pojęcie tożsame z pojęciem „rynku właściwego” używanym przez ustawodawcę na gruncie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Przez rynek właściwy rozumie się rynek towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz oferowane są na obszarze, na którym panują zbliżone warunki konkurencji.

Polecamy: Co zrobić, aby nie popełnić czynu nieuczciwej konkurencji

Wydaje się jednak, że aby uznać dane zachowanie przedsiębiorcy za utrudniające dostęp do rynku, nie jest konieczne, żeby obaj zainteresowani działali na wspólnym rynku. Tym samym, termin rynku z ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji bliższy jest raczej pojęciu obrotu gospodarczego.