Reklama wprowadzająca w błąd powoduje lub może powodować mylne wyobrażenie odbiorcy na temat danego produktu. Oczywiście każdą sprawę należy rozpatrywać indywidualnie, mając na uwadze wszelkie elementy reklamy, a w szczególności kwestie dotyczące ilości, jakości, składników, sposobów wytwarzania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy lub konserwacji reklamowanych towarów lub usług, a także zachowania się klienta. Jak widać jest to zadanie trudne i budzące wiele wątpliwości.

Reklama wprowadzająca w błąd obejmuje nie tylko sytuacje, gdy przedsiębiorca podaje do wiadomości odbiorcy nieprawdziwe informacje o produkcie (np. zawyża ilość kakao w czekoladzie). Do tej kategorii zaliczamy też reklamę niepełną, która pomija istotne dla konsumenta informacje (np. popularne obecnie tzw. „koszty ukryte”), a także reklamę naśladowniczą. Ta natomiast „wykorzystuje” przekaz innego przedsiębiorcy i bazując na jego renomie lub marce buduje wizerunek konkurenta. 

Z uwagi na specyficzny charakter przekazu reklamowego, który ze swojej natury jest krótki i ma za zadanie przedstawić produkt z jak najlepszej strony, przyjmuje się, że ogólne hasła, nawet lekko „przejaskrawione” są dopuszczalne. Inaczej jest, jeśli przedsiębiorca używa określeń łatwych do zweryfikowania (takich jak: najlepszy, najszybszy, najtańszy) – wtedy te obietnice wiążą przedsiębiorcę i oczywiście można powoływać się na nieuczciwość. 

Przeczytaj też: Dlaczego reklama nie może nadmiernie odwoływać się do uczuć odbiorcy