Oczywiście mówimy tu o podatnikach podatku od osób fizycznych, którzy obliczają koszty. Nie dotyczy to ryczałtowców i płacących podatek w formie karty podatkowej.

Krok 1. Sprawdź, czy Twój samochód jest osobowy

Niby wszyscy to wiedzą, ale chodzi tu o definicje podatkowe.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof) samochodem osobowym jest pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż dziewięć osób łącznie z kierowcą. To jest zasada.

Wyjątki są następujące (poniżej zdefiniowane pojazdy nie są uważane za samochody osobowe i nie są objęte ograniczeniami kosztowymi obowiązującymi samochody osobowe

1. pojazd samochodowy mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowany na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van (art. 5a pkt 19 lit. a) updof);

2. pojazd samochodowy mający więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu.

Zobacz: Jak nie zapłacić podatku kupując samochód firmowy?